Mijn eerste zelfstandig werkende dagen op mijn nieuwe werk afdeling waren echt tof.

Het is ons eigenste kleine mini gemeenschapje.

Leuk om te zien hoe het op de afdeling loopt, de een slaapt lekker uit, de ander die staat naast je zodra je de afdeling op komt.

Sommige mensen doen het meeste nog zelf, wassen aankleden, en wat ze ook nog maar zelf kunnen. Anderen help je en weer anderen neem je volledig alles over zover je mag helpen want eigen regie is wel belangrijk.

Na de ochtend zorg komen de meesten op de afdelingswoonkamer waar de eerste vroege vogels onder de bewoners zelf al de tafel dekken.

Vaak eet iedereen wel tegelijk aan tafel, soms gaan er bewoners op de kamer ontbijten. na het ontbijt en de nodige medicatie gaan mensen hun eigen gang of zitten gezellig in de woonkamer met de beleeftv, spelletje, breiwerkje, tekening of iets anders wat ze leuk vinden om vervolgens tussen de middag weer lekker en gezellig gezamenlijk te lunchen.

We kletsen over van alles en ja zoals het op een PG afdeling nu eenmaal gaat zijn de onderwerpen lekker onsamenhangend, soms met onherkenbare woorden en ze gaan van de hak op de tak….en toch…de ongeschreven regel onder de bewoners is dat we echt begrijpen wat we bedoelen ook al praat je onbegrijpelijke taal…oke meestal dan.

Iedereen hoort er bij en iedereen doet op zijn of haar manier mee.

In de avond wordt er lekker vers gekookt, en dan weer zijn eigen gangetje op het eigen appartement of in de kamer tot mensen naar bed willen.

Het is samen maar toch naar eigen wens.

Het is gewoon mooi leven, samen en toch nog een beetje zelfstandig met hulp van ons als zorgverleners.

We zijn gewoon net een leuke kleine familie 😊