1 van onze cliënten heeft altijd gezongen in een shanty koor.

Dit zingen gebeurt steeds minder regelmatig met het koor, de afstand tussen cliënt en het koor wordt groter, de reisafstand wordt te ingewikkeld.

Langzaam wordt er afscheid genomen.

Maar toch mist deze cliënt het. Het ritme, het zingen, de verbinding en het sociale netwerk al merkt cliënt wel dat ook dat netwerk al langer aan het afbrokkelen is.

Ondanks de bewuste keuzes die de cliënt hierin maakt, maakt het de cliënt emotioneel.

En vandaag hebben we dus gewoon op de afdeling lekker shanty’s gezongen.

spotify aan, de zuiderzeebalade door de speakers en daar gingen we.

En nee ik kan helemaal niet zingen maar dat boeide niks, we deden het samen.

En samen zingen verbind, want de meeste cliënten deden mee dus we hadden ons eigen shantykoor en enkele cliënten pinkten een traantje weg zelfs.

De ene deur mag dan voor iemand sluiten als gevolg van Dementie, we openen gewoon een nieuwe deur.

In dit geval een shanty deur😅