Ik vind het prachtig, het idee tenminste en er zijn bij ons best wat bewoners die er succesvol gebruik van maken.

Het leven is van jou, dus doe waar je van houdt.

Mensen kunnen lekker zelf aan de wandel waar ze heen willen.

Voor veel mensen maakt het de overstap naar een intramurale setting, een stuk minder beangstigend en de drempel wordt er een stuk lager van, waardoor mensen soepeler de overgang durven nemen.

Toch heeft het zijn dillemma’s.

Want ja, niet iedere bewoner is straatveilig, en soms is de “vlucht” behoefte groter dan het risico inzicht, mensen langs en op de openbare weg is gewoon niet altijd veilig om zelfstandig te doen. Nu kan er misschien geregeld iemand helpen, maar niet altijd en soms willen mensen terug naar huis…..en dat thuis is soms ook wel eens het ouderlijk huis in een andere plaats bij mensen die niet meer leven.

In princiepe is het een geaccepteerd risico, maar het is een risico met een groot gevoelde verantwoordelijkheid.

Want, mensen raken de weg kwijt, weten niet meer waar ze zijn, stappen bij vreemden in de auto, geven risico’s in het verkeer en mensen worden bang.

Dus ja deuren zeker open, maar ik denk dat we wel de verantwoordelijkheid moeten nemen als gehele maatschappij en daar veel in te leren hebben.

We zullen meer dementie veilig mogen worden én goede gesprekken moeten hebben met het cliëntnetwerk over hoe we de cliënt kunnen helpen zijn of haar vrijheid veilig te nemen, met het liefst de hulp van mensen die de cliënt kent en vertrouwd.

Deuren kunnen open! zeker, maar we moeten de randvoorwaarden denk ik wel heel duidelijk voor ogen houden.

Veilige omgeving, veilig gevoel bewoner, een opvangend sociaal netwerk, en een tracker die niet zomaar afgedaan kan worden zodat iemand niet ergens elders in het land terug gevonden gaat worden.

Maar ook, wie haalt iemand weer op en wie draagt de verantwoordelijkheid.

Wij kunnen de deuren open doen, maar zonder ondersteuning van een oproepbaar netwerk is het zeker niet voor iedereen veilig.

Maar gesloten deuren…kennen ook meer dan genoeg dillema’s…. er is dan immers geen veilige uitloop, mensen zitten gevoelsmatig opgesloten, gaan zoeken naar ontsnapplekken(ohw en die vinden ze echt wel weet ik inmiddels).

Gesloten deuren voelen onveilig en geven onrust, en als er onrust is…verergert een gesloten deur dat alleen maar meer.

Open deuren, doe mee, maar maak wel de randvoorwaarden compleet, dat geeft duidelijkheid en rust voor iedereen.