second walz

(dit artikel is ook in het cliënten magazine geplaatst)

Ik hou van muziek bij de zorg, het geeft balans daar waar dat anders ontbreekt.

Muziek lijd af van angst en onzekerheid, het geeft moed en motiveert.

En ondanks dat mijn cliënt zo doof als een kwartel is in de badkamer staat de muziek hard genoeg dat ze het hoort. Ze geniet van het douchemoment daar waar ze vaak toch wat emotioneel is op andere momenten.

De muziek pakt haar, en ik vraag na het aankleden of ze kan dansen.

Nee joh, dansen was uit den boze bij ons thuis!

Ohw….ehmmm, tja die respons had ik niet verwacht, dus ik zeg…ohw dat komt mooi uit, ik kan ook niet dansen, maar weet je wat we samen wel kunnen?

Hierop kijken een paar glunderogen mij ondeugend aan en ik pak haar hand en zeg…

Doen alsof we kunnen dansen, kom we gaan gewoon bewegen op de muziek!

Ik pak haar hand en speels alsof we nog klein zijn dansen we door haar slaapkamer.

Ze lacht en zegt, ik heb al tijden niet zo’n lol gehad.

En ik als zuster…ik ben blij dat ik eindelijk die zeldzame schaterlach op haar gezicht heb kunnen toveren 😉

Groet Bianca