Een stukje vanuit mijn collega dit keer, gewoon omdat collega’s ook zulke leuke dingen meemaken 😉

Het is ADL tijd, oftewel ochtend rituelen en wassen en aankleden. Allemaal moeten we immers gekleed voor de dag komen.

Voor de 1 is dat een comfortabel kloffie dat liefst al de herinneringen van 5 dagen draagt, voor de ander strak in het pak of charmant in de jurk.

Dus de zusters lopen tussen de kamers heen en weer en helpen waar dat nodig is. 

1 van de bewoners wil graag de aandacht van iemand trekken omdat ze hulp nodig heeft en roept vanuit de deuropening:

” joehoeeee, hier ben ik!” 

De zuster draait zich om en ziet een van onze bewoonsters enthousiast naar haar zwaaien en roepen waar ze is. 

Op zich is dat roepen helemaal oke, het zwaaien maakt het vooral lief, maar het totaalbeeld maakt het vooral heel lastig om je gezicht strak te houden.

De bewoonster staat namelijk in een iets minder charmant incontinentiebroekje, met een super sexy BH die weinig aan de verbeelding overlaat, in haar deuropening te roepen zwaaien naar de zuster om hulp te krijgen bij het aankleden.

Het is maar goed dat wij niet zo veel heren op de afdeling hebben want dat zou nog best interessant hebben kunnen worden.

Gelukkig was er geen bezoek en was de gang verder stil, maar de zuster had uiteraard een paar stevige zelfbeheersingsspieren nodig om zonder lachen mw verder in de kleren te helpen😉