Die heb je nodig in de zorg!

Oke die verdient wat context want bij de meeste mensen zullen bij deze gedachten de haren recht overeind gaan staan.

In de zorg willen we veel te graag snel werken, we hebben een rap tempo aangeleerd om zo efficient mogelijk te werken. Leuk omdat je dan kostte wat kost zo veel mogelijk mensen in zo kort mogelijke tijd kunt helpen uiteraard.

Dat klinkt heel efficiënt maar op de lange termijn is het alles behalve efficiënt. Ja in het begin tijdens onze haast om op tijd alles af te hebben is het even efficient inderdaad.

Maar op de lange termijn is het uiterst inefficiënt. Waarom? Nou omdat in die efficiëntie inmiddels zo veel van een zorgvrager is overgenomen zonder dat we ons er bewust van zijn, dat de zorgvrager zowel fysiek als mentaal met grote sprongen achteruit gaat.

Hoe meer we over nemen hoe minder een zorgvrager zelf nog doet en dus afleert, maar ook spierverlies en conditieverlies optreed, want spieren die niet gebruikt worden breken langzaam af, maar ook het hart is 1 grote spier, en die spier moet flink gebruikt worden om de conditie te behouden. En laat zelfzorg nou eigenlijk best een flinke conditie oefening zijn (wel opletten bij hartfalen, spier en longaandoeningen!). Maak dus gebruik van die gratis training zo veel als mogelijk is, zeker als mensen verder veel passief zijn is dit nog het laatste beetje conditietraining die er is…neem je dit (bijna) volledig over dan neemt de conditie en spierkracht dus af  Hierdoor neemt de zorgvraag alleen maar toe en duurt zorg dus steeds langer.

Als je goede zorg wilt verlenen moet je dus eigenlijk de luie zorgverlener hebben, hiermee behoud je de eigen kracht en voorkom je een toenemende zorgvraag.

Dus ben je zorgverlener…wordt een luie zorgverlener, kijk toe, leg uit, en ondersteun enkel bij datgene wat zelf niet lukt.

Zorgen met je handen op je rug dus en enkel een veilige backup daar waar nodig.

En de zorgvrager….die mag dan bere trots zijn op zijn of haar eigen behaalde resultaten met de eigen regie en het eigen tempo.