Ja na een werkdag ben je soms gewoon moe.
Daar hoef je niet eens heel hard voor gewerkt te hebben hoor.
Soms dan overkomt het je gewoon.

Dan kom je uit je werk, doet nog van alles…of je doet niks meer.

En soms dan plof je op de bank…

Soms….vecht je tegen je vermoeidheid en probeer je als een kip zonder kop door te gaan.

En eigenlijk moet je jezelf gewoon af en toe toestemming geven om ongegeneerd op de bank te ploffen en niets te doen…

Of misschien toch dat middag dutje of met de kippen op stok zodra het zonnetje verdwenen is óf daarvoor al.

En ja ik heb mijzelf toestemming gegeven om daar af en toe aan toe te geven.

Zo ook vandaag, gewoon thuis, na het eten op de bank geploft en in slaap gevallen.
Manlief en de kids die nog een boel opgeruimd en schoongemaakt hebben en de hond werd uitgelaten.

Oudste zoonlief die zelfs een deken over mij heen gedropt heeft.

Deze mams kan dankbaar opladen na een werkdag.
En dat kan dankzij mijn 3 schatten die er voor zorgen dat het nodige ook doorgaat als mams even uitschakelt.

Zelfzorg en thuisfront support noemen ze dat in het werkveld…ik noem het familie en dankbaarheid….