Ohw gezellig kom je ook erbij zitten.
Het is vroeg in de ochtend en mijn bewoner heeft nauwelijks geslapen…sommige mensen kunnen op de een of andere manier heel goed doen alsof ze geen slaap nodig hebben….en deze bewoner is daar 1 van.
Zodra mijn ochtenddienst is begonnen, hor ik dat ze wederom wakker is, ze rommelt wat op haar kamer.
Ik besluit haar als eerste in de kleren te helpen, dus ik ga naar haar kamer.
Zodra ik de deur open doe zit mw, in haar pyama lekker op de bank. Ze kijkt enkel voor zicht uit genietend van de ochtendrust vermoed ik maar.
Als ik goedemorgen zeg, zegt zij, ohw, goedemorgen, kom je ook gezellig bij mij zitten? ik zit hier nu maar alleen.
Gezien het rustig is zeg ik , gezellig, zullen we er een kopje koffie bij nemen?
ohw maar ik heb hier geen koffie hoor, daarvoor moeten we naar de woonkamer verontschuldigd ze zich.
Dus ik zeg, dat dat helemaal niet erg is en zeg” weet je wat?, we gaan eerst lekker wassen en aankleden en dan samen in de woonkamer aan de koffie!
Dat is een goed idee roept ze, kom gaan we gauw wassen.
Dus al kletsend over haar grote gezin waar ze uit komt, wassen we, smeren we lekker in met zalfjes, lotionetjes en dan lekker in de kleren.
De keus is eerst een dun gaatjes truitje op een bh met joggingbroek, maar na wat advies dat dat toch wat koud is, wordt het gaatjes truitje ingewisseld voor een dikke trui.
Mw is lekker warm ingepakt….en ik heb haar gezellig mee naar de woonkamer, we zetten samen koffie en gaan zitten voor een kopje koffie.
Gewoon omdat het kan, want de meeste mensen sliepen nog.
Rustige start, dat is soms niet voor te stellen dat dat gebeurt in de zorg…maar echt waar het gebeurt.