Ja onze bewoonster zag het even niet meer zitten, de ochtend is eigenlijk altijd te vroeg en koid, en stijf en tja…eigenlijk….ligt dat bed gewoon veel te lekker warm!
Toch wilde ze graag uit bed dus mijn collega hielp haar eruit, lekker wassen en aankleden, maar wel met een zucht en wat gesteun.
Terug in bed wilde ze echt niet en de uitgekozen kleren…no way die wilde ze ook écht niet! Veel te oranje en dat kwam met een “daar ben ik écht veel te oud voor!”

Toen kwam onze huiskamermedewerker binnen met de schone was voor in de kast.
Mw was een vestje al een tijdje kwijt, baalde daarvan en de huiskamer collega vroeg of dit het verdwenen vestje was.

Er kwam een verukte, opluchtende ohhhhwww, is die terug uit de was? Die was ik al zoooo lang kwijt!
Mw keek opgelucht en wilde het vestje gelijk aan, ze zag de dag spontaan weer zitten.
Met opgeheven hoofd in haar favoriete nieuwe vestje op naar de koffie!