Tja vandaag was eens een dagje zelfzorg….helaas zorgverleners zijn niet imuun voor lichamelijke kwaaltjes helaas.

Vandaag mocht ik dus als gevolg van chronische urticaria(duur woord voor netelroos oftewel jeukende gezwollen huiduitslag) die al 6 maanden duurt een paar uurtjes doorbrengen in het ziekenhuis.

Niet ernstig, gewoon de eerste medicatie toediening in injectievorm.

Ja die kan ik mijzelf uiteraard toedienen, maar dit medicijn schijnt een risico op allergische reactie te hebben dus 2 uur nablijven voor controle.

Gelukkig had ik goed gezelschap en op een gegeven moment ben ik de zusters een handje gaan helpen met poetsen, na iedere cliënt wordt de luxe comfortstoel gereinigd en aangezien ik prima functioneerde omdanks de 2 prikken vond ik dat ik helpen kon….ja dat was even wennen voor de zuster hoor want die was niet gewend dat ene cliënt stond te poetsen…maar goed, het scheelde wat tijd voor hun dus poets, poets en daar was de stoel klaar voor de volgende cliënt.

En we hebben een hoop lol gehad hoor daar want mijn 92 jarige buurvrouw…die was goed gemutst, had mooie ervaringsverhalen en echt een berg aan humor waar menig mens nog wat van leren kan.

Samen met mijn 92 jarige buurvrouw in de rolstoel liep ik de afdeling vervolgens af naar de taxi waarbij ik zei, ik hoop nu niet dat ze denken dat ik u ontvoer, al zou ik u graag mee naar huis nemen hoor want u bent een gezellige dame😅.

Ze hoopte dat ze altijd een gezellig kletsmaatje had als ze weer terug moest….ik hoop voor haar dat ze altijd die gezelligheid tijdens haar behandelingen vinden zal😉