Voor een doorsnee volwassene is het al ongemakkelijk als het nog lang duurt voor je naar de wc kan, voor onze bewoners….is de uitdaging immens!
Vaak is de nood hoog en komt vooral graag spontaan op…dus er moet gerent worden naar het toilet….juist …dat lukt niet meer. De sluitspieren zijn niet meer zo sterk en die wc is dus mijlen ver weg.

Een ongeluk zit dan dus spontaan in een klein broekje.

De meeste bewoners dragen een incobroekje dus makkelijk verschonen en geen drijfnat gevoel.
Maar de natte ongelukjes zijn nog niet zo  erg….maar de bruine die zijn echt niet grappig. De meeste mensen zijn niet zo snel incontinent van ontlasting, tenzij… er sprake is van….juist Diarree.

Dat zijn de momenten die voor al onze bewoners echt een emotionele weerslag geven, van tranen van schaamte tot een schaamteloos vloekkanon en de eeuwige dankbaarheid.

En ja ik mocht lekker genieten van een vloekkanon, een heleboel smurrie en hierna een hele lieve dankjewel toen alles weer schoon was.
Want ja dat vloekkanon betekende in dit geval dat ik helpen mocht waar dat niet altijd mag en we beiden verlost werden van het ongemak…bewoner verlost van de schaamte  smurrie, geur en viezigheid, ik(en de afdeling) verlost van de geur die mijn bewoner vergezelde.

Het vloekkanon heb ik met liefde aangehoord, en mijn bewoner die was het na 10 minuten gelukkig allemaal weer kwijt.