Verslikking komt helaas bij veel ouderen veel voor. Het geeft altijd een paniekmoment voor een ieder die erbij is en betrokken is.
Verslikken is voor degene die zich verslikt heel eng, het ontneemt je letterlijk de adem en in je eentje kom je er heel moeilijk uit. Dus een zorgverlener is er altijd bij nodig en zelfs dan geeft het geen garanties.
Voor de zorgverlener is het dus net zo eng in veel gevallen, want op zo’n moment weet je niet of jouw handelen effect zal hebben, je kan enkel hopen op een goede afloop.
Voor veel mensen is het zelfs zo eng dat mensen bevriezen en niet kunnen handelen, dat gebeurt zelfs als iemamd geleerd heeft te handelen.

Verslikken doen mensen vaak in drinken, of eten, maar kan ook in slijm zijn.
Eten en drinken is daarom vaak een gezamelijke activiteit, dat doe je samen zodat er altijd zorg aanwezig is en verslikking dus direct aangepakt kan worden.
Bij verslikken in drinken wordt geregeld verdikkingsmiddel ingezet en daarnaast ook wel een rietje gebruikt. Verdikkingsmiddel voorkomt verslikking door een andere consistentie en een rietje zorgt voor minder gulzig drinken.

Verslikt iemand zich toch…dan proberen we allemaal zo efficiënt mogelijk te handelen.
Iemand loopt blauw paars aan door gebrek aan zuurstof en is zichtbaar in paniek.

Dus we gaan eerst een flink aantal keer slaan tussen de schouderbladen tot er weer geademd kan worden en anders komt de heimlich greep….die laatste gebruik je liever niet maar is écht een laatste poging om bewustzijnsverlies te voorkomen…verliest iemand toch het bewustzijn…dan start je als iemand een reanimatiewens heeft een reanimatie. Dan komt het verslikte eten of drinken mogelijk in de longen, maar in een ziekenhuis weten ze daar dan weer raad mee.
Veel ouderen hebben de wens om juist niet gereanimeerd te worden dus vaak is verslikking dan na bewustzijnsverlies een reden voor overlijden. Het overlijden proberen we dan als een cliënt bekend is met verslikken wel zo comfortabel mogelijk te maken door medicatie in te zetten.