Ik kom in de ochtend bij mw aan, mw is dementerend enkel ziet zij dit zelf niet zo.
Ik ruik een sterke brandlucht en vraag mw subtiel of ze gekookt heeft.
Nee zegt zij ik heb mijn brood geroosterd.
Eenmaal in de keuken aangekomen, zie ik een rokende pan op het aan staande gasfornuis staan.
In de pan zit een rooster en daarop ligt een verkoold broodje.
Ik zeg tegen mevrouw…ik denk niet dat deze nog te eten is hoor.
Mw zegt ja hoor deze kan ik nog wel eten, is niets mis mee en begint hem te besmeren met boter, jam en kaas. Niet mijn combinatie maar goed. Mw zet haar tanden erin en zegt yak…had je niet even kunnen zeggen dat ie verbrand was!
Ehmmm…..ik besluit wijselijk verder mijn mond te houden, ondertussen vraag ik waar de sleutel van het raam is want het huis staat zwart van de rook en ik wil even luchten, waarop ze in paniek roept neeeeee niet het raam open, er lopen steeds vreemde mannen voorbij en die komen dan binnen!
Zullen vast slanke mannen zijn want dat kiertjes van 6 cm lijkt mij geen kruipruimte🙈
Mw is ondanks dat ze op de 3e etage woont, waar je met een tag eerst het complex in moet, niet te overtuigen dat er niemand in kan.
De sleutel was in geen velden of wegen te vinden, dus het huis moesten we uiteindelijk.maar luchten de voordeur open en mw in een stoel voor de deur om het huis te bewaken.
Mw heeft wakend in de deuropening een schaaltje pap met banaan gegeten als alternatief voor het verkoolde broodje. En familie heeft na meerdere bijna brandjes toen het gas afgesloten. Geen geroosterde broodjes meer.