Het komt veel voor in de zorg. Maar bij mensen met dementie kan het voor best wat uitdaging zorgen.
Zo hadden wij een client die een wond had op zijn arm. Hij dacht ohw ik plak wel even een pleister en toen ik daar vervolgens later voor zorg kwam zag ik de wond en de pleister. Meneer verontschuldigde zich…hij had zich gestoten en het was gaan bloeden. Hij zei erachteraa, maar ik heb er wel een pleister op gedaan.

Echter de wond was duidelijk groter dan de pleister en door het gebruik van bloedverdunners zag de arm er lichtelijk uit als een slagveld.
De wond was een skintear van enkele centimers en de huid lag nog opgestroopt.
De pleister(een simpele hansaplast voor een snee in je vinger) was overdwar geplakt deels op de opgestroopte huid en deels op het open wondbed.

Ik heb meneer aangegeven dat ondanks dat hij goed zijn best had gedaan…ik het met wat ander wondmateriaal toch even opnieuw zou doen.
Dus heel voorzichtig de pleister verwijdert, toen de huid weer wat op zijn plek gelegd.
Afgedekt met een silicone beschermende wondcontactlaag, een absorberend verband en een rolletje verband.
Dat zag er veel mooier uit aldus meneer.
En de volgende weken….herhaalden we dagelijks de wondzorg.