Weet je wat ik nou zo mooi vind aan werken in de thuiszorg.
Je komt overal waar eigenlijk niemand komt, je ziet achter de voordeur.
Je bent heel veel buiten en heel veel gezond in beweging.
Of je nou de auto of de fiets neemt, die beweging is er evengoed. Van deur naar deur, door regen wind en sneeuw, met zon en storm.
Je ziet wat mensen bezielt in hun privé. Je komt te gast on hun huis, hun huis met eigenaardigheden die je raken als mens.

Huishoudens die soms perfect zijn maar vaak toch duidelijk ondersteboven liggen. Van schoon tot de vloer tot zoeken waar je veilig zitten kan, of happend naar adem tussen de rookgeur.
Van een spik en span toilet tot een waar je de glorix, handschoenen en achuurspons spontaan bij opzoekt.

Je werkt zoals het kan, want het kan vaak niet zoals het moet.
Je werkt zelfstandig, hebt je eigen regie, en een heel team aan collega’s die je vaak genoeg ziet of spreekt maar ook mee overlegt.
Je werkt geregeld met ad-hoc situaties en soms met spoedzorg.
Je hebt dus je eigen verantwoordelijkheid, denkt zelf en handelt ook zelf indien mogelijk.
En het mooiste zijn de mooie gesprekken, de kwetsbare momenten, de glimlach en gedeelde traan. Het luisterend oor en het uiteindelijke resultaat.
Ennn… al die mooie foto en geniet momenten tussen cliënten door, van de mooie lucht, de prachtige zwanen, de groep met ganzen op het water, de vele kleuren van de bomen….of alles wat er spontaan voorbij komt…en dat gewoon op een werkdag.