Ja daar was ik dan…ik ging helpen op een voor mij eigenlijk nog onbekende afdeling. Weinig voorbereid immers het was vrij ad-hoc dus niet ingelezen.

Op de ene afdeling was al een collega die ik even ging helpen, want de afdeling waar ik stond was nog diep in dromenland…dus ik naar de andere kant. Ik vroeg de collega wie ik voor haar kon helpen. Ze vroeg om samen iemand te helpen enkel was ze nog even bezig. Dus ik zeg zonder verder te vragen…ohw ik start wel vast.

Met de mededeling om iemand samen te helpen was bij mij de verwachting geplant dat het om een redelijk passieve bewoner ging.

Binnen lopend zie ik een aangepaste rolstoel dus dat bevestigt voor mij mijn verwachting dus ik start met de zorg, stel mij voor en begin voor mij routinematig met wassen en aankleden, gezicht voorzijde bovenkant, dan naar onderen, draaien op de zij en dan van achteren en achter van onderen.
Mijn bewoner zwijgt…die kijkt mij vooral aan met een blik van “wat heb ik nou weer aan mijn fietsbel hangen😬.
Hiermee is voor mij de verwachting geschept dat mijn bewoner ook niet zo taalvaardig meer is en zeker niet spraakzaam.
Ik kleed mijn bewoner grotendeels aan en ga daarna mijn collega even vragen voor de rest van de transfer, want onbekend met iemand, wil ik liever even zien wat er van mij verwacht wordt in een transfer, voor ik iemand ergens op de grond heb liggen spartelen🙈

Nou de collega kwam helpen….en toen bleek…mijn bewoner was helemaal niet zo passief, had nog een aardige rompbalans….en mijn bewoner had eigenlijk best aardig wat te vertellen zelfs……
En wat hebben we hier van geleerd…..dat je eerst even voldoende informatie verzameld voor je je werkzaamheden start want dat scheelt vast een paar vreemde blikken😅