Klisma.

Heel aan het begin van mijn wijkzorg periode hadden wij een cliënte die een klisma moest krijgen aldus de arts….of ik die in de avond even wilde geven.

Ja tuurlijk, dus ik er deze mooie vrijdagavond naartoe en de klisma gegeven….dat was het makkelijke deel.

Want toen bleek…..mw moest vrij snel naar het toilet en verloor onderweg eigenlijk al de ontlasting…prima je bent het maar kwijt toch?

Dat was nog niet zo erg, even poetsen klaar? Nope mijn cliënte bleef redelijk leeg te lopen. Dus ik ging op zoek naar iets aan incontinentiemateriaal. Tja 90+ en dan verwacht je iets aan inlegkruisjes oid…maar nee niks….tot ik ergens een reistas van jaren terug vond en ja daar zaten 2 maandverbandjes…ik gok dat mw haar menstruatie al flink wat jaren achter zich had, maar ik was er dankbaar voor.

Mijn cliënt was moe wilde slapen en toen had ik eindelijk de maandverbandjes….waren de onderbroeken op.

Mantelzorg in het buitenland en ik met mijn handen in het haar en een leeglopende cliënt met een energie van nul.

Als noodgreep besloot ik te doen wat eigenlijk niet mocht.

Het bed heb ik bekleed met een paar pedaalemmerzakken(vuilniszakken had mw niet) en daaroverheen een berg handdoeken. Mw heb ik een badhanddoek omgewikkeld als ondergoed en toen heb ik mw op bed gelegd met de uitleg dat ik even naar de winkel ga om incontinentiebroekjes te halen, gelukkig is op deze vrijdag koopavond de drogist nog open.

Ik haal incontinentiebroekjes en trek haar die aan nadat ik haar opgefrist heb en het bed verschoont.

Missie geslaagd, opruimen en mw slaapt voor ik de deur weer uit ben.

Hier leerde ik dat mijn auto gevuld ging worden als rijdende drogist met incomaterialen, verbandmiddelen, wondmaterialen en alles wat ik maar nodig kon hebben want sommige dingen zijn ad-hok en mensen thuis zijn eigenlijk nooit voorbereid. 

Dus bij je hebben is tijdwinst, dit had mij ruim 1 uur kunnen schelen als ik voorbereid was geweest.

Mijn auto en een plank op zolder stond bekend als de winkel van sinkel met alles wat je maar nodig kon hebben in de wijkzorg.

Klisma.

Heel aan het begin van mijn wijkzorg periode hadden wij een cliënte die een klisma moest krijgen aldus de arts….of ik die in de avond even wilde geven.

Ja tuurlijk, dus ik er deze mooie vrijdagavond naartoe en de klisma gegeven….dat was het makkelijke deel.

Want toen bleek…..mw moest vrij snel naar het toilet en verloor onderweg eigenlijk al de ontlasting…prima je bent het maar kwijt toch?

Dat was nog niet zo erg, even poetsen klaar? Nope mijn cliënte bleef redelijk leeg te lopen. Dus ik ging op zoek naar iets aan incontinentiemateriaal. Tja 90+ en dan verwacht je iets aan inlegkruisjes oid…maar nee niks….tot ik ergens een reistas van jaren terug vond en ja daar zaten 2 maandverbandjes…ik gok dat mw haar menstruatie al flink wat jaren achter zich had, maar ik was er dankbaar voor.

Mijn cliënt was moe wilde slapen en toen had ik eindelijk de maandverbandjes….waren de onderbroeken op.

Mantelzorg in het buitenland en ik met mijn handen in het haar en een leeglopende cliënt met een energie van nul.

Als noodgreep besloot ik te doen wat eigenlijk niet mocht.

Het bed heb ik bekleed met een paar pedaalemmerzakken(vuilniszakken had mw niet) en daaroverheen een berg handdoeken. Mw heb ik een badhanddoek omgewikkeld als ondergoed en toen heb ik mw op bed gelegd met de uitleg dat ik even naar de winkel ga om incontinentiebroekjes te halen, gelukkig is op deze vrijdag koopavond de drogist nog open.

Ik haal incontinentiebroekjes en trek haar die aan nadat ik haar opgefrist heb en het bed verschoont.

Missie geslaagd, opruimen en mw slaapt voor ik de deur weer uit ben.

Hier leerde ik dat mijn auto gevuld ging worden als rijdende drogist met incomaterialen, verbandmiddelen, wondmaterialen en alles wat ik maar nodig kon hebben want sommige dingen zijn ad-hok en mensen thuis zijn eigenlijk nooit voorbereid. 

Dus bij je hebben is tijdwinst, dit had mij ruim 1 uur kunnen schelen als ik voorbereid was geweest.

Mijn auto en een plank op zolder stond bekend als de winkel van sinkel met alles wat je maar nodig kon hebben in de wijkzorg.