Ik denk dat er geen beroep in de zorg is waar meer stigma op heerst dan de wijkzorg.

Wijkzorg is solistisch: nee je werkt tegelijk met vaak 2-3 of soms zelfs meer andere collega’s, een wijkverpleegkundige en een kwaliteitsverpleegkundige. Ja je helpt net als intramuraal de vaak mobiele cliënten zelfstandig….maar nee je bent niet solo.

Wijkzorg zie je nooit je collega’s:

Nou zowel voor de dienst, tijdens een pauze, na je dienst en soms tussendoor zie je je collega’s met regelmaat want dat spreek je naar eigen behoefte af.

Je ziet je collega’s zeer regelmatig.

Je moet alles alleen doen: fout, je loopt misschien alleen en je kan ook heel veel zelf oplossen omdat je leert vindingrijk te zijn, maar als je hulp nodig hebt is die daar met 1 belletje.

Wijkzorg heb je nooit genoeg tijd:

Je hebt zeker genoeg tijd en als je het niet red met de tijd is dat een signaal dat zorg mogelijk anders moet of opgehoogd moet worden. Meestal kun je prima een praatje maken en zorg geven tegelijk, wees creatief.

Je reistijd wordt niet betaald: zeker wel, je reistijd is gewoon werktijd….al staat de reistijd regelmatig wel wat krap ingesteld, maar dat moet je dan overleggen want jouw gemaakte zo snel mogelijke reistijd krijg je gewoon….daar zit enkel geen ritje supermarkt tussen of haal de kids uit school. Maar werk werk verkeer is betaald.

In wijkzorg werk je niet samen. Fout! Misschien wel de grootste misvatting.

Je bent met elkaar verantwoordelijk voor alle cliënten, soms wel meer dan 100 met het team, iedereen komt bij alle cliënten wel eens dus dat kost samenwerking, duidelijke uitgebreide zorgplannen, zeer duidelijke rapportages en veel overleg. Samen ben je verantwoordelijk en samen zorg je dat je collega na jou weet wat ie tegen gaat komen door duidelijke rapportages.

Wijkzorg is alleen maar even de handeling en wegwezen: nee wijkzorg is veel meer. Het is observeren, rapporteren, klinisch rendeneren, artsen overleg, ambulance ontvangst, eerste hulp verlenen, troost bieden, een luisterend oor, mensen weer op de been krijgen, signaleren waar iets anders nodig is, passende zorg maken, overleg met cliënt, arts, ad-hoc zorg, mantelzorg, zorgplannen maken en soms complexe zorg waar je in bijzondere omstandigheden bij mensen in hun soms bijzondere privé komt.

Wijkzorg is geen team: echt wel, een team dat vaak functioneert als een geoliede machine die opereert in complexe omgevingen.

Wijkzorg is eenzaam: nope, zelfs onder de dienst is er via een medewerkerportaal een directe dagteam communicatie. En als er iets is waardoor iemand uitloopt, neemt iemand anders iets over zodat het werk in balans blijft.

Je kan geen lol hebben met je collega’s tijdens een dienst: ja hoor kan wel, gewoon ook via het medewerker portaal hebben we lol onderling. Er is dus tijd en ruimte voor lol en grapjes.

Veel korte diensten:

Nee hoor er zijn korte en lange diensten, voor ieders werkniveau is er wel wat en de kans dat je veel keren per week werkt is van veel factoren afhankelijk.

Wijkzorg is saai:

Nou ja er zal vast eens een saaie dag bij zijn hoor…..maar doorgaans is het heel erg divers en is het lastig om in een routine te komen.

Het is verre van saai.

Wijkzorg geeft lastige uren:

Ja en nee, dat ligt heel erg aan de uren die je draait, hoe flexibel je bent en wat jij wilt.

Ja je hebt wel een stukje flexibiliteit nodig, maar eerlijk is eerlijk….het is de enige baan waarin je ook wel eens vroeg thuis bent….en soms is dat best lekker.

Wijkzorg is leuk, enorm divers, uitdagend en veelzijdig…en een heel goede sportschool aldus mijn cardioloog.