Net aan doe ik mijn ogen open, bril nog niet op dus kijk nog wat scheel en lezen is nog niet mijn beste eigenschap op dat moment….ondanks dat weet ik te ontcijferen dat er 2 sleutelbossen niet in de trakakast hangen…1 heb ik zelf overhandigd aan de avondcollega, maar die andere….was ook van de afdeling waar ik gister stond dus die had ik voor mijn nieuwe collega gepakt die nog geen toegang heeft tot de trakakast….

Mijn hoofd wordt wakker en ik denk, het kan niet anders dan dat ik er nog 1 heb, ik heb helemaal niet er aan gedacht om die 2e sleutel gisteren terug te hangen….en zonder sleutels kunnen ze de medicatiekast niet in.

Dus ik vlieg overeind, check mijn werkjasje…daar zit ie niet in, maar bij het checken van mijn broek hoor ik gerinkel en denk “piep” dat wordt rap in de kleren en de sleutels wegbrengen…ik blij dat ik dichtbij woon!
Ik stuur snel een berichtje dat ik er aan kom met sleutels.

Dus…broek aan, overige kleding en trui aan, snel een kam door mijn haar om de ergste pieken glad te strijken en met banaan in mijn handen de auto in….vanaf ontwaken tot arriveren op de werkvloer zit ongeveer 15 minuten gok ik.

Aangezien ik er toch ben en de collega op de afdeling zelf geen medicatie mag delen,, besluit ik die gelijk maar te delen, immers wie zijn hoofd niet gebruikt moet zijn benen gebruiken en het scheelt de andere collega heen en weer lopen. dus sta ik daar in mijn weekend in gewone niet werk kleding, medicatie uit te reiken en de nodige smeersels aan te brengen.

Ondertussen de complimenten om mijn leuke en lekker warme(voor werk écht té warme) trui.

Ik was wel gelijk lekker wakker en actief zo op mijn vrije weekend.
Ik hoop de sleutels niet té vaak te vergeten.