Last minute.

Onze bewoner werd opgehaald voor een ritje naar een belangrijke afspraak, dochter was op tijd aanwezig en goed voorbereid.
Dus je zou denken al goed eind goed.
Toiletbezoek gedaan, kwam niks, tas klaar, ontbijt op.
Daar gingen ze net te vroeg voor ik terug was van een andere bewoner om de medicatie te gaan geven……piep ze waren net weg!
Ik bel dochter op met lichte paniek want de medicatie is toch wel beetje belangrijk.
Dochter zegt gelijk, nou hij moet ineens toch naar de wc dus we komen weer terug, we komen vast te laat op de afspraak.
Dus ik denk oke, shoot….deze bewoner is niet zo rap, en als het te langzaam gaat dan wordt het een hoop poetswerk, niet handig als ze haast hebben.
Ik ren naar buiten, vraag collega mij te volgen met rolstoel en in no time help ik bewoner uit de auto, in de rolstoel en snellen we naar het toilet….net op tijd.
Ik geef de medicatie en help na het toiletbezoek mijn bewoner weer in de kleren en vervolgens plaats ik mijn bewoner samen met collega weer in de rolstoel. Ik neem meer over dan ik anders zou doen, maar in 10 minuten is het klaar en zit bewoner in de rolstoel. We rennen weer naar de auto en samen met collega hijsen we de bewoner weer de auto in….dat wil niet zo makkelijk, collega steunt mijn bewoner, ik duik de auto in en trek mijn bewoner aan de broeksriem de stoel in. Even bijdraaien, bewoner zit en ik stap uit.
Dochter kijkt vol verbazing en dankbaar naar ons dat het zo snel gelukt is, geeft een knuffel van dankbaarheid en vertrekt samen met onze bewoner naar de afspraak.
Ja in geval van nood….kan zorg écht heel snel gaan….misschien niet heel comfortabel maar soms….wel wenselijk.