Verhalen uit de zorg

Ik schrijf hier de verhalen met een lach en een traan, herkenbaar en soms aangrijpend. Ik probeer het luchtig, anoniem en leuk te houden en soms wat serieuzer, gewoon omdat dat hoort bij het leven.

  • sleutels.

    Net aan doe ik mijn ogen open, bril nog niet op dus kijk nog wat scheel en lezen is nog niet mijn beste eigenschap op dat moment….ondanks dat weet ik te ontcijferen dat er 2 sleutelbossen niet in de trakakast hangen…1 heb ik zelf overhandigd aan de avondcollega, maar die andere….was ook van de afdeling…