Zomerperikelen.

Ja iedere zorgorganisatie kent het (en vele andere organisaties) , of we nu willen of niet….het is vakantietijd dus er staan minder zorgverleners op de werkvloer. Het zogenaamde onderbezet staan. Soms 1, soms 2 en als het rampenplan en de chaos geactiveerd is, misschien nog minder.

Voor al die toppers op alle werkvloeren, door heel het land, bij alle organisaties wil ik zeggen, Hou vol, steun elkaar, zie elkaar, voel elkaar aan en maan elkaar tot rust bij tijd en wijle.

Zet je collega eens met een kop thee of iets anders in een stoel(ijsje doet het ook goed), is het te druk…. een linnenkamer, voorraadkast of desnoods einde van de gang achter een plant,is doorgaans een heel stille plek waar je je collega best even een welverdiende pauze kan geven.

Ohw en als je dan die collega met een kop thee in de stoel gezet hebt….laat hem of haar even genieten van de stilte en na een aantal minuten….dan wissel je lekker even af, dat noemen we zelfzorg! geef elkaar de ruimte om juist in de drukte tot bezinning te komen, gewoon omdat het kan en omdat iedereen dat nodig heeft.

En als laatste, hoe drukker het is, hoe meer gas je terug mag nemen. Vertraag, observeer en kijk wat écht nodig is….de rest, loopt niet weg en kan later ook, je bent niet als topsporter aangenomen, evenmin als hardloper of hordeloper, dus loop, maar ga niet rennen om iets af te krijgen, jezelf voorbij rennen helpt jezelf niet en je collega’s niet.

Lieve mensen zorg voor elkaar en steun elkaar door deze zinderende vakantie drukte heen. We kunnen het! En na de vakantie hebben we dan allemaal hopelijk weer elkaar bij elkaar met de vaste ploegen, bekende gezichten, vertrouwde routines en onze eigen favorieten en frustraties die we spontaan zijn gaan waarderen door de vertrouwelijkheid die het heeft.

Hou je hoofd koel, schreeuw af en toe in een kussen en soms…even kort jezelf afzonderen.

Samen komen we er wel!