Ik heb weer een weekendje mogen gluren bij de buren….kennelijk heerst er een virusje door verschillende zorgorganisaties want er werd vervanging gezocht voor een zieke uitzendkracht. Nu moest ik al werken, maar de vraag was of ik op de andere afdeling wilde staan omdat dat beter uitkwam.
Prima, ik mocht een weekendje simatiek staan. Daar waar ik op mijn vorige somatiekplek, niet echt mijn plek vond en dus, dit voor mij echt wel even schakelen leek….lukte het eigenlijk prima. Misschien dat het juist ook door mijn eerdere somatiek ervaring juist nu wel lukte, ik weet het niet…maar met 2 gezellige collega’s maakten we er wat van.
Wel waren er significante verschillen.
Op somatiek heb je gewoon normale gesprekken over het leven, over wat je mee maakt, wat je beheerst en wat je bewoner bezig houdt.
Geen herhalende vragen, geen soms warrige verhalen en geen grote verwarring…..nee gewoon gesprekken.
Gesprekken over wat er gebeurd is, gebeuren gaat en alles wat hoort bij het leven.
Mensen konden in mindere en meerdere mate zelf helpen in hun zorg, de een had veel hulp nodig, de ander nauwelijks.
Stiekem vond ik het eigenlijk gewoon best mooi.
De zorg, de gesprekken en de speciale momenten 1 op 1 met sommige bewoners.

Al waren sommige bewoners wat overrompeld door deze spraakzame zuster naar ik begreep van sommige bewoners…maar ach, het was wel heel interessant en leerzaam en gezellig.