Ja daar hebben we er veel van in de zorg, gelukkig maar want anders zou de boel als een kaartenhuis in elkaar storten.

Vandaag wil ik eens een ander soort berichtje maken, want ik wil gewoon laten weten hoe trots, dankbaar en blij ik met al mijn collega’s ben (zowel die direct in als buiten mijn team trouwens).

Wanneer er ziekte is vangen we grotendeels met elkaar op, nu op dit moment vangen ze mijn diensten al een week op door een iets te uitgebreide griep waar een longontsteking op volgde…tja niks aan te doen…..

Letterlijk lossen ze zelf misschien niet alle diensten op, maar als team ben je op elkaar ingespeeld, maakt gebruik van elkaars krachten en steunt bij elkaars aandachtspunten. Dus of er nu ineens een andere collega staat of een onbekende collega van de flex of uitzendkracht…het maakt uit! je werkt zo’n dag ineens anders, met andere mensen dan je van te voren bedacht had en op een andere manier, je hebt misschien ineens extra taken of moet dingen laten die je anders wel zou doen.
Of je werkt vaker dan je normaal zou doen, krijgt andere verantwoordelijkheden dan anders en werkt misschien even wat te veel voor je eigen balans….en toch…de zorg doet het!

Ik ben trots op ons team (maar ook de collega’s daarbuiten).

Op hoe iedereen probeert op zijn of haar manier de balans te houden, elkaar blijft motiveren, elkaar blijft steunen als het soms gewoon even teveel wordt…want ja eerlijk is eerlijk…soms is de zorg gewoon even te veel, of thuis, of mantelzorg of die rottige omstandigheden die er soms zijn….want iedere zorgverlener heeft een groot hart op het werk….maar soms ook een flink privé achter de voordeur of gewoon te veel op zijn of haar bord.

En dat is iets waar ze doorgaans niet mee te koop lopen, dus die rugzak komt enkel in vertrouwen tevoorschijn. Dat kost lef, moed en vertrouwen in elkaar.

In de jaren dat ik nu in de zorg werk heb ik wel geleerd dat iedere zorgverlener zijn verhaal heeft, zijn drijvende kracht achter de zorg heeft en zijn eigen uitdagingen.

Typerend voor de zorgverlener is de ander voor boven hunzelf….maar vaak zijn we er naast voor onze bewoner…..ook gewoon voor elkaar.

Aan alle collega’s…..dankjewel dat jullie er zijn, om wie jullie zijn en om hoe jullie zijn! blijf jullie zelf en wees trots op jezelf en elkaar.

En vooral blijf elkaar steunen, zo blijven we een sterke basis met elkaar.